Weblog Gregor Rensen
-
Geestelijke inspiratie
09-05-2012
De periode tussen Koninginnedag en Bevrijdingsdag is altijd weer een bijzondere periode. Dit ondanks het feit dat er ieder jaar weer ongeveer de zelfde activiteiten plaatsvinden en deze periode in feite bol staat van de routinematige handelingen. Toch zijn er ieder jaar weer opnieuw unieke hoogtepunten te beleven.
27 april
De lintjesregen was dit keer al vroeg, op vrijdag 27 april. Ik kon helaas niet bij de uitreiking zijn, vanwege een ingelaste vergadering in Zoetermeer, maar dat kon ik een beetje goedmaken door de uitnodiging die ik kreeg van het Platform Gehandicapten Leidschendam-Voorburg. Dit Platform had voor Carine Schaap, die één van de koninklijke onderscheidingen had ontvangen, een prachtige lunch in wijkcentrum De Oranjehoek georganiseerd. Ik heb Carine nog even toe kunnen spreken en haar een mooi boeket kunnen overhandigen. Prachtig om te horen hoe zij deze ochtend onder valse voorwendselen door haar familie naar het raadhuis in de Herenstraat was gelokt. Naast Carine zijn ook diverse andere inwoners gehuldigd die zich als vrijwilliger en bestuurder op allerlei maatschappelijke gebieden onderscheiden hebben. Met de onderscheiding in naam van Hare Majesteit zijn zij zeer terecht in het zonnetje gezet.
Over verdienstelijke vrijwilligers gesproken. Die vrijdagochtend was ik ook even bij de Leidsekade om de Rode Kruisboot uit te zwaaien. Ik heb met diverse oudere meevarenden even gesproken en in mijn toespraakje ook weer veel applaus gevraagd voor de vele vrijwilligers die deze boottocht mogelijk maakten. Dat zijn niet alleen de actieve vrijwilligers van het Rode Kruis afdeling Leidschendam-Zoeterwoude, maar ook de vele vrijwilligers die de oudere deelnemers van huis naar de boot brengen. Iedere keer weer een enorme logistieke operatie. Extra bijzonder was dat de oudste vrijwilligster van het Rode Kruis 80 jaar oud was – ik ken haar als Annie uit de Venestraat – en dat haar moeder van 101 jaar oud op de boot meevoer. Hoezo oud?
30 april
Onze enige echte nationale feestdag, Koninginnedag, was eveneens een mooi succes. Een onverwacht mooie zonnige dag, ter afwisseling van al die koude voorjaarsdagen daarvoor en daarna. ’s-Morgens bij de traditionele aubade was het al hartstikke druk en gezellig in de Herenstraat. En dat is de hele dag zo gebleven. Niet alleen in de Herenstraat maar ook op diverse andere plekken in onze gemeente. Een prachtige feestdag werd het op die manier.
1 mei
Voor PvdA’ers zoals ik, komt er altijd nog een toetje na Koninginnedag in de vorm van de jaarlijkse 1 Mei-viering. De tijd dat de afdeling Leidschendam-Voorburg een eigen viering organiseerde is al enige jaren voorbij. Wel sluiten veel mensen uit onze gemeente zich aan bij de viering van 1 mei bij het Troelstra-monument in het Westbroekpark in Den Haag. Maar wat wel is gebleven is het traditionele uitreiken van rode rozen aan de oudere leden van de partij. Zo heb ik ook weer een stuk of acht partijgenoten bezocht om ze een mooie rode roos te overhandigen en in een enkel geval een speld en een persoonlijke brief van de partijvoorzitter vanwege het zoveel jarig partijlidmaatschap. Van één van de leden die ik bezocht kreeg ik een prachtige foto van de 1 mei viering in Den Haag in 1935 (!) waar hij als jonge jongen bij was geweest. Ondanks de hoge leeftijd van de mensen die ik bezocht is er nog steeds sprake van volop politieke strijdlust. Verschillende van de leden die ik bezocht keken uit naar de komende Kamerverkiezingen van 12 september.
Vorige week was er geen collegevergadering en was er officieus sprake van een reces. Enkele wethouders grepen dit aan om een korte welverdiende vakantie te vieren. Zelf heb ik ook maar enkele dagen gewerkt en ben ik twee dagen naar Twente geweest vanwege mijn ernstig zieke vader. Sinds de ernstige ziekte bij mijn vader is vastgesteld, probeer ik het werk zoveel mogelijk te combineren met een of twee keer per week naar Twente te rijden. Deze recesweek was dat gelukkig iets makkelijker te organiseren.
4 mei
Vrijdagmiddag net op tijd weer terug om de kranslegging bij het monument De Naald in Voorburg bij te wonen. Twintig minuten de tijd om thuis enkele boterhammen te eten en daarna met mijn vrouw naar de dienst in de Opstandingskerk en de stille tocht naar ons gemeentelijke herdenkingsmonument in het Sijtwendepark. Ondanks de lange traditie van deze kerkelijke dienst voorafgaande aan de Dodenherdenking, was het weer een mooie originele bijeenkomst. Het thema was ‘Vrijheid’, een thema dat traditie en actualiteit mooi met elkaar wist te verbinden. Ieder jaar weten Ria Keijzer en haar team er weer een mooie gedenkwaardige bijeenkomst van de maken. Bij de herdenking in het park waren weer heel veel mensen aanwezig. Daarna was er een prachtig herdenkingsconcert van Voix Jolies in de Oude Kerk in Voorburg, met muzikale ondersteuning. Vooral de Funeral March van Händel maakte indruk, geschreven ooit bij het overlijden van de Engelse (Schotse) koningin Queen Mary. Jammer dat de kerk niet helemaal vol was. Voix Jolies verdient echt een hele volle kerk.
De vier mei herdenking was voor ons dit jaar ook wel bijzonder. Enkele jaren geleden zijn we er bij toeval achter gekomen dat uit ons huis in de oorlog een Joods gezin, de familie Waivisz, is weggevoerd. Twee ouders en twee jongens van 12 en 15 jaar oud. Allen zijn in vernietigingskamp Sobibor om het leven gekomen. Het Joods Historisch Centrum probeert door een speciale internet site voor deze en soortgelijke gebeurtenissen aandacht te vragen. Een print van een affiche met de namen van de weggevoerde Joodse medeburgers, hebben we daarom op 4 mei voor ons raam gehangen. Een goede manier om door te laten dringen hoe dichtbij de bedreiging en vijandschap tegenover Joden in de Tweede Wereldoorlog kwam. Het gebeurde ook gewoon in de straat en in ons huis waar we nu wonen!
5 mei
Zaterdag 5 mei was het nationale Bevrijdingsdag. ’s-Middags mocht ik het eerste bevrijdingsfeest/wijkfeest in de wijk De Heuvel openen. Actieve wijkbewoners onder aanvoering van Cees Bakker hebben dit evenenement samen met het opbouwwerk van Woej en de woningcorporaties Vidomes en WoonInvest georganiseerd, met enige steun van de gemeente. De wijk staat dit jaar in het teken van de ontwikkeling van een Buurtontwikkelingsvisie. De wijk is ongeveer vijftig jaar oud. Eind jaren vijftig is de bouw van deze typische naoorlogse wederopbouw wijk begonnen, in 1963/64 was de wijk voltooid. Toen was het een zeer moderne, prachtige nieuwe wijk met tal van maatschappelijke voorzieningen in het groene middengebied. Na vijftig jaar is de wijk echter wel toe aan een stevige opknapbeurt en is ook het voortbestaan van een aantal van deze voorzieningen een punt van zorg. Ook het groen en de waterpartijen moeten nodig onder handen genomen worden. Met het maken van deze ontwikkelingsvisie willen we de basis leggen voor het verbeteren en revitaliseren van deze wijk, zodat de toekomst weer zonder problemen tegemoet kan worden gezien. Met het buurtfeest van 5 mei worden de wijkbewoners betrokken bij hun wijk en al vast geïnformeerd wat er dit jaar nog allemaal zal gebeuren..
Eind van de middag was ik namens het college in de Martinus kerk aanwezig bij de inwijding van de nieuwe pastoor, Wim Bakker, van de twee katholieke parochies van Voorburg en Leidschendam. Ik werd geïntroduceerd als “vertegenwoordiger van de burgerlijke overheid”, wat tussen al die kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders een bijzondere positie was. Na afloop nog even met de bisschop en natuurlijk met de nieuwe pastoor gesproken en benadrukt dat de lokale overheid en lokale kerk gemeenschappen elkaar zeker kunnen helpen en elkaar soms nodig hebben. Het gemeenschapsdenken maar ook de sociale betrokkenheid en inspiratie bindt ons, vind ik, ook al heb ik zelf al lang geleden de moederkerk verlaten.
Kortom, een week vol geestelijke inspiratie en een week om even stil te staan in de drukte van altijd. Maar dat is ook het goede aan die mooie traditie van de week tussen Koninginnedag en Bevrijdingsdag.
-
Anders werken
22-03-2012
In de afgelopen week kwamen weer zeer veel verschillende onderwerpen ter sprake. Maar weer een kleine greep hieruit.
Maandag 12 maart
Met de Stuurgroep een nieuw tussenrapport van de projectgroep Sociale Structuurvisie besproken. Hierin worden de ambities van de gemeente op het sociale domein beschreven. Ik ben nog niet helemaal tevreden. Vind dat het teveel geschreven is vanuit de gemeente als oplosser van alle problemen van kwetsbare inwoners, en te weinig vanuit de rol van gemeenten als onderdeel van een breder sociaal systeem dat we in ons land hebben. Soms is er sprake van nauw omschreven wettelijke taken, op andere momenten is de gemeente vooral regisseur of facilitator. Dat vergt voor gemeenteambtenaren schakelen op verschillende rollen en verantwoordelijkheden. Soms informeert en verwijst de gemeente burgers die hulp nodig hebben, soms faciliteert de gemeente dat maatschappelijke netwerken problemen van inwoners helpen oplossen en soms is de gemeente zelf verantwoordelijk voor concrete hulp of zorg. Begin april bespreken we dit tussenrapport met diverse maatschappelijke organisaties. Ik ben erg benieuwd naar hun reacties.
Dinsdag 13 maart
Dinsdagavond mocht ik bij Radio Midvliet een uur plaatjes draaien ten behoeve van KWF Kankerbestrijding. De muzikale nummers werden gesponsord door mijn collega/collegeleden, door een aantal raadsleden en door ambtenaren uit de ambtelijke top van onze gemeentelijke organisatie. In totaal kon ik 415 euro´s toevoegen aan de opbrengst van deze mooie sponsoractie die door presentator Dick van As van het Radio Midvliet in het leven is geroepen. Dank aan alle sponsors die hebben meegewerkt aan dit prachtige resultaat.
Woensdag 14 maart
’s Avonds het wijkplatform De Heuvel/Amstelwijk voorgezeten. Een zeer goed bezocht wijkplatform, waar in anderhalf uur tijd weer veel, relatief kleine, leefbaarheidsproblemen de revue passeren.
Daarna snel door naar Theater Camuz om het staartje mee te maken van de discussieavond over Woningbouw voor lagere inkomensgroepen, georganiseerd door de PvdA-fractie. Het panel bestaat uit vertegenwoordigers van woningcorporaties, ontwikkelaars en bouwbedrijven. Er is veel overeenstemming over de urgentie van de woningbouwproblematiek, die op dit moment zeer ernstig is. Feitelijk zit de nieuwbouw van woningen in een diep dal, waarbij het realiseren van laaggeprijsde nieuwe woningen voor de lagere inkomensgroepen al bijna helemaal onmogelijk geworden is. Europese en nationale regelgeving belet dat gemeenten subsidies geven aan ontwikkelaars om niet kostendekkende sociale huurwoningen te bouwen. Ook corporaties mogen volgens de nieuwe regelgeving bijna uitsluitend nog bouwen voor een doelgroep tot eenmaal modaal. Een mix van goedkope huur en meer commerciële bouw wordt daardoor onmogelijk. Ook de verkoop van woningen stagneert de laatste jaren enorm, waardoor corporaties niet aan investeringsbudgetten kunnen komen. De banken houden ook voor corporaties steeds meer de hand op de knip.
Jacques Monasch, Tweede Kamerlid van de PvdA, kreeg dan ook veel bijval voor zijn pleidooi om de woningmarkt weer op gang te krijgen. Het is merkwaardig dat hij in de Tweede Kamer een van de weinigen is die zich echt bezighoudt met deze problematiek. Terwijl die toch zeer nadelige invloed heeft op zowel de economie als op de in- en doorstroommogelijkheden op de woningmarkt. Mensen met een laag inkomen of niet te hoog middeninkomen worden hiervan natuurlijk het meest de dupe. Het is daarom te hopen dat het taboe op de hypotheekaftrek er bij de regeringspartijen snel af gaat, zodat er weer ruimte komt voor integrale oplossingen die de woningmarkt vlot kunnen trekken.
Donderdag 15 maart
In de middag en avond in het prachtige kasteel De Vanenburg in Putten een discussie bijeenkomst bijgewoond over Dienstverlening in het Sociale Domein. Georganiseerd door KING, het Kwaliteits Instituut Nederlandse Gemeenten. Ik was uitgenodigd om enkele statements te presenteren over wat de nieuwe verantwoordelijkheden op het gebied van zorg en sociaal gebied voor de organisatiecultuur van gemeenten en voor de dienstverlening van gemeenteambtenaren betekenen. Een intrigerend thema. Mijn bijdrage hierover zal ik binnenkort verder uitschrijven, en bekend maken.
Het was een erg boeiend en interessant gezelschap om mee in discussie te gaan, en de lange treinreis naar Putten zeker waard. Er was o.a. een gemeentesecretaris van de aanstaande fusiegemeente Molenwaard die van plan is om geen gemeentehuis aan te houden maar alle gemeentelijke dienstverlening digitaal of bij mensen thuis of in wijkcentra of cafe´s te organiseren. Ik moest nog even denken aan de ophef die onze samenvoeging van de beide Servicecentra al heeft gegeven. Ik durf me dan ook bijna niet voor te stellen hoe de reactie zou zijn als wij in Leidschendam-Voorburg zouden besluiten het voortaan zonder gemeentehuis en ook zonder 1 servicecentrum te doen. En toch zijn deze uitdagende nieuwe visies nodig om eens een keer op een andere manier tegen dienstverlening aan te kijken dan alleen te blijven denken over het willen behouden van wat er is. Ik ben erg benieuwd hoe het experiment in Molenwaard gaat uitpakken.
Vrijdag 16 maart
’s Morgens vroeg om 8.00 uur in Voorschoten al bestuurlijk overleg met mijn collega’s Werk en Inkomen van Wassenaar en Voorschoten. Enige afstemming was nodig en nuttig, vanwege onze gezamenlijke uitvoeringsorganisatie Werk en Inkomen. Binnenkort moeten namelijk alle gemeenten keuzes maken over de arbeidsmarktregio indeling en over de toekomst van de Sociale Werkvoorziening.
Bijna de hele dag daarna in de wijk De Heuvel bezig geweest voor de totstandkoming van een buurtontwikkelingsvisie voor dit deel van onze gemeente. Deze wijk is gelukkig niet een grote probleemwijk. Wel zien we de samenstelling van de inwoners in de wijk veranderen en is er sprake van een forse vergrijzing en stijging van eenoudergezinnen en alleenstaanden. De wijk moet aantrekkelijker worden voor jonge gezinnen, wellicht ook door andere typen woningen te bouwen in de toekomst. Voor ondernemerschap is buiten de winkels van het kleine buurtwinkelcentrum weinig gelegenheid in de wijk. Een aantal voorzieningen staat onder druk of komt op korte termijn leeg te staan en ook het groen is kwalitatief aan een stevige impuls toe. Kortom, alle reden om over de toekomst van deze wijk goed na te denken.
Voor de lunch werden we door externe experts die een halve dag in de wijk hadden rondgekeken geïnformeerd over hun bevindingen. En over de kansen die ze op basis van hun eerste oordelen zagen voor deze wijk. Een leuke formule, de wijk laten bekijken door vreemde ogen, want je bent toch al erg bevooroordeeld door je eigen gemeentelijke beelden. Na de lunch met de belangrijkste vastgoedeigenaars gesproken over de wijk. Ook met deze vastgoedeigenaars is het goed om de beelden over de wijk te delen, want zij zijn immers tevens toekomstige potentiële investeerders in de wijk. In volgende fasen zullen tevens de bewoners uit de wijk betrokken worden bij de toekomstige Buurtontwikkelingsvisie De Heuvel.
Op de late vrijdagmiddag mij door de files heen geworsteld om nog even bij het afscheid van onze nieuwe gemeentesecretaris Jan Eshuis in Alphen aan de Rijn te kunnen zijn. Een aantal mij bekende wethouders en burgemeesters gesproken, waaronder Bas Eenhoorn, oud burgemeester van Voorburg, die als interim burgemeester in Alphen aan de Rijn het bijzonder goed doet.
Zaterdag 17 maart
Deze dag en de dag ervoor stonden in het teken van NL Doet, de jaarlijkse nationale manifestatie ter promotie van het Vrijwilligerswerk. NL Doet wordt opgezet en gesponsord door het Oranjefonds, het fonds dat beheerd wordt door Prinses Maxima en Prins Willem/Alexander. Zelf geven zij ook altijd het goede voorbeeld door ergens aan een vrijwilligersactiviteit mee te werken. Leuk is dat zij vrijdag 16 maart hadden gekozen om bij onze lokale scoutingvereniging Satoko Kitahara in Leidschendam mee te helpen schilderen. Zoals het hoort, zonder enige plichtplegingen of protocollaire toestanden.
Op zaterdag 17 maart was het niet alleen NL Doet maar ook nog Open Dag van de Zorg.
Samen met collega-wethouder Peter van Ostaijen deze zaterdagmiddag daarom gaan meehelpen bij de Snoezelspeurtocht van verzorgingscentrum De Mantel van Florence. Met een groep van ca. 15 psycho-geriatrische ouderen maakten we samen met andere vrijwilligers een wandeltocht langs een aantal mooie plekken in de buurt van De Mantel. Voor het organiseren van deze activiteit ontvangt Florence een kleine subsidie van het Oranjefonds om een zgn. Snoezelkamer in te richten. Een speciale badkamer waar met licht, geur, muziek en groen een heerlijke relax mogelijkheid wordt geboden aan deze groep ouderen. Een aanpak waardoor deze ouderen volledig kunnen ontspannen en kunnen genieten. Een mooi initiatief, dat echter door de beperkte professionele menskracht en financiële mogelijkheden in de zorg, helaas maar enkele uurtjes en voor enkele bewoners per week gebruikt kan worden. Ook de wetenschap dat een wandeltocht als die we vanmiddag maken voor heel veel van de oudere bewoners van het verzorgingscentrum een hoogst zeldzame gebeurtenis is. Het aantal keren dat zij buiten komen, is zeer sporadisch. Ook dat heeft natuurlijk alles met de ‘beperkte’ financiële mogelijkheden te maken.Het is daarom goed om te merken hoe groot de toewijding en zorg is waarmee de professionele krachten en de zorgvrijwilligers die in De Mantel actief zijn, de oudere bewoners van het verzorgingscentrum omringen. Dat maakt een hoop van het permanente geldgebrek goed. Tegelijkertijd wordt wel duidelijk dat het overeind houden van wat er nu nog is een absolute minimumvereiste is, want nieuwe rijksbezuinigingen dreigen.
-
Terugblik op vorige week
13-03-2012
Maar weer eens gewoon een paar willekeurige activiteiten van de afgelopen week eruit gepikt. Geen dag of week is het zelfde, het wethoudersbestaan boeit iedere week weer opnieuw.
Zaterdag 3 maart
In Maassluis naar de tweede bijeenkomst van PvdA bestuurders over de Metropoolregio geweest, die ik zelf mee had georganiseerd. Een belangrijke ontwikkeling, want in dit gebied wordt een groot deel van het Bruto Nationaal Product van ons land verdiend. De Metropoolregio Rotterdam-Haaglanden wordt gezien als een kansrijk, regionaal alternatief voor de opheffing van de stadsregio’s Haaglanden en Rotterdam per 1 januari 2013. Die opheffing is door het Kabinet bedacht, want gemeenten zouden er graag mee door zijn gegaan. Naast de dubbele paspoorten, de dieren politie, het boerkaverbod, de regionale uitvoeringsdiensten en de 130 kilometer op de snelwegen, is dat het zoveelste bewijs van ideologisch gedreven wetgeving, ook al is er geen sprake van een probleem. De Metropoolregio Rotterdam-Haaglanden wil als eerste de zeggenschap en de financiële middelen voor het openbaar vervoer en de verkeersinfrastructuur in de regio veilig te stellen. Maar ook op belangrijke andere terreinen, zoals economie, ruimtelijke ontwikkeling, onderwijs, arbeidsmarktbeleid en cultuur worden verkennende besprekingen tussen de 24 gemeenten in beide regio’s gevoerd.
Er zijn natuurlijk ook nog veel vraagtekens. Bijvoorbeeld over de democratische besluitvormingsstructuur in dat Metropoolverband, of de mate van gelijkwaardigheid tussen de grote steden Rotterdam en Den Haag en de kleinere gemeenten als het om zeggenschap gaat. Ook blijft er veel onzekerheid welke ruimte het Kabinet uiteindelijk wil bieden aan die metropoolvorming. Omdat de wereldeconomie in toenemende mate zich afspeelt in en tussen sterke regio’s, is het ook voor onze gemeente van groot belang dat dit deel van de Randstad economisch voorop blijft lopen. Een goede bereikbaarheid, een goede ruimtelijke infrastructuur, sterke kennisinstellingen, een soepel lopende arbeidsmarkt en een goed woonklimaat zijn daarvoor van levensbelang. Leidschendam-Voorburg steunt de metropoolvorming daarom van harte.
Zondag 4 maart
Op familiebezoek in Nijmegen, maar voor het vertrek nog even een artikel voor het afdelingsblad van de PvdA afgerond. Een kritisch artikel over de Wet Werken naar Vermogen, die per 1 januari 2013 wordt ingevoerd. Er is veel waardering voor de bedoelingen van de wet, maar toch vrezen gemeenten dat de wet onuitvoerbaar dreigt te worden en de gemeenten in grote financiële problemen gaat brengen. Tegelijk met de uitbreiding van verantwoordelijkheden van gemeenten voor mensen met een arbeidsbeperking, voert het Kabinet namelijk een zeer forse bezuiniging door van structureel 1,8 miljard euro op het arbeidsmarktbeleid. En omdat ook het economisch tij op dit moment enorm tegenzit, moet gevreesd worden dat de wet in de goede bedoelingen blijft steken, en te weinig perspectief gaat bieden aan de mensen aan de onderkant van de arbeidsmarkt als we niet oppassen. Op 21 maart a.s. ben ik voorzitter op een discussieavond van de PvdA-afdelingen Leidschendam-Voorburg en Rijswijk over deze aanstaande nieuwe wetgeving. Wie geïnteresseerd is in mijn artikel, raadplege www.voorburg.pvda.nl.
Maandag 5 maartIn de commissie MA ’s avonds veel draagvlak voor mijn voorstellen over het Kulturhus in Stompwijk en de bouw van een nieuw zwembad in Leidschendam. Beide voorzieningen dragen in hoge mate bij aan het goede woonklimaat in onze gemeente. In het Kulturhus, wordt de basisschool met en een aantal voorzieningen zoals kinderopvang, bibliotheek, dorpshuis, jongerensoos en zorg gecombineerd. Met al deze voorzieningen onder één dak kan niet alleen effectief gebruik worden gemaakt van de beschikbare ruimtes, maar wordt bovendien een halt toegeroepen aan de leegloop van de voorzieningen in Stompwijk. Deze kleine woonkern heeft om aantrekkelijk te blijven voor jonge gezinnen en jongeren deze voorzieningen hard nodig. Overigens is het Kulturhus daarvoor niet voldoende. Ook zullen de komende jaren nieuwe woningen in Stompwijk moeten worden gebouwd om het dorp aantrekkelijk te houden.
Ook de keuze om in plaats van het verouderde zwembad De Fluit een nieuw zwembad te bouwen, viel bij de commissieleden in goede aarde. Het wordt met twee baden een sober en functioneel zwembad: primair geschikt voor zweminstructie, zwemtherapie voor ouderen en gehandicapten, en zwem- en waterpolowedstrijden. Maar dat neemt niet weg dat er doordeweeks en in de weekenden ook in de toekomst ruimschoots gelegenheid is voor recreatief zwemmen, voor zogenaamde vrije baantjeszwemmers en voor gezinnen met kleine kinderen. Met de beweegbare bodems en de overige inrichting wordt daar zeker rekening mee gehouden.
Het verbaast me dan ook dat in de huis-aan-huisbladen en de digitale media, toch enige kritiek van burgers naar voren komt. Het verdwijnen van het buitenbad en het recreatiebad lijkt een verlies te zijn, maar als het relatief geringe gebruik van die voorzieningen en de relatief zeer hoge kosten die hiermee gemoeid zijn in ogenschouw worden genomen, dan kan iedereen de gemaakte keuzes snappen. Misschien moeten de kritici zich eerst in de onderliggende rapporten en dus de feiten verdiepen, voordat men het buikgevoel laat spreken. Wat mij vooral verbaast is dat sommige kritici niet waarderen dat het kiezen voor een kleiner of soberder ingericht zwembad er mede op is gericht de gemeentelijke financiën op orde de gemeentelijke lasten voor onze inwoners laag te houden. In deze sombere financiële tijden is het besluit om een nieuw zwembad te bouwen alleszins een dappere keuze van college en gemeenteraad, waaraan ik als wethouder dankbaar uitvoering geef. Menig gemeente benijdt ons hierom, kan ik u vertellen!
Woensdag 7 maart
In wijkcentrum De Plint in de Prinsenhof mocht ik de eerste vouchers uitdelen aan bewoners uit de wijk die goede ideeën hebben bedacht voor de leefbaarheid en sociale cohesie in de wijk. Bijna 2 jaar geleden kreeg ik samen met wijkbewoonster Will de Ridder onverwachts een cheque van € 100.000 overhandigd door de directeur-generaal Wijken van het toenmalige ministerie van VROM. Het geld was een beloning voor de grote inzet die gemeente en woningbouwcorporaties, samen met bewoners, hadden geleverd voor de vernieuwing van deze wijk. Een bijzonder kado, want het geld was echt bedoeld voor bewoners en het beslissen over het geld was eveneens toebedacht aan de bewoners zelf. De gemeente mocht dit proces weliswaar faciliteren en het geld zolang beheren, maar de bewoners zelf maakten uit wat goede en niet goede ideeën zouden zijn, daarin ondersteund door het opbouwwerk van welzijnsorganisatie Woej.
De eerste goede ideeën behelsten het plaatsen van tientallen nestkastjes voor diverse soorten vogels in het mooie binnenpark van de Prinsenhof, het organiseren van tafeltennis voor senioren uit de wijk en het veranderen van loze pleintjes voor garageboxen in mooie speelterreintjes voor kinderen. Er komt een nieuwe ronde voor nieuwe ideeën, want het geld is nog niet op.Donderdag 8 maart
In de avond een goede, informatieve bijeenkomst over de toekomst van de Sociale Werkvoorziening DSW bijgewoond. Leden van de gemeenteraden van onze gemeente en van Zoetermeer en Rijswijk worden deze avond geïnformeerd over het toekomstscenario waarvoor het Dagelijks Bestuur van dit SW-bedrijf heeft gekozen, op basis van een uitgebreid rapport van een externe adviseur. Dat toekomstscenario heeft alles te maken met die nieuwe wet waarover ik hierboven al sprak, de Wet Werken naar Vermogen. In het SW-bedrijf werken namelijk uitsluitend mensen met een arbeidshandicap. Ze werken in een zogenaamde beschutte werkomgeving, dat wil zeggen dat arbeidstempo en arbeidshandelingen zijn aangepast aan het arbeidsvermogen van deze mensen. Hoewel de gemiddelde productiviteit van deze mensen uiteraard lager ligt dan van niet gehandicapte mensen, is er wel degelijk sprake van echt werk, waarmee ook geld uit de markt verdiend wordt. De SW-sector kent een eigen CAO met eigen arbeidsvoorwaarden, waardoor de medewerkers ook nog een beetje inkomenscarrière kunnen maken. Ongeveer 30 procent van de medewerkers van DSW werkt tegenwoordig overigens in een begeleid werken baan of op detacheringsbasis bij reguliere werkgevers, buiten het SW-bedrijf.
Ook op deze sector heeft de nieuwe wetgeving enorme invloed. Niet alleen bezuinigt de regering gemeenten meer dan 20 % op de rijkssubsidie per SW-medewerker, ook wil de regering het aantal nieuwe mensen dat in aanmerking komt voor een SW-indicatie in de toekomst met tweederde verminderen. De SW-bedrijven, die meestal eigendom zijn van de gemeenten via een zogenaamde gemeenschappelijke regeling, moeten derhalve fors worden geherstructureerd om onder deze nieuwe omstandigheden het hoofd boven water te kunnen houden. Binnenkort zullen de colleges van B&W van de drie gemeenten over het toekomstscenario van de DSW besluiten. Voor de transitiekosten kan de gemeente een beperkt, eenmalig beroep doen op het Herstructureringsfonds dat het Rijk voor dit doel heeft gevormd.
Vrijdag 9 maart
In de ochtend intern vooroverleg over de sociale structuurvisie. Daarna naar Den Haag voor een bestuurlijk overleg over de OGGZ, de openbare geestelijke gezondheidszorg. Zeg maar de prestatievelden 7, 8 en 9 van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning. Hieronder vallen zeer diverse zaken als de opvang van ex-gedetineerden, bestrijding van huiselijk geweld, opvang van dak- en thuislozen, huisvesting van tienermoeders, dagopvang van (ex-) verslaafden of psychiatrische patiënten, woonbegeleiding voor mensen met een psychische of sociaal-maatschappelijke problematiek, etcetera. De gemeente Den Haag is centrumgemeente voor vijf gemeenten, waartoe naast onze gemeente ook Zoetermeer, Rijswijk en Wassenaar behoren.
In het overleg dat een keer of drie per jaar bijeenkomt, wordt dit keer veel aandacht besteed aan de decentralisatie van de AWBZ. Een andere ingrijpende wet die op de gemeenten afkomt per 1 januari 2013. En ook een hele hoop extra zorgtaken en zorgafhankelijke burgers voor de gemeenten betekenen.
Eind van de middag samen met mijn Zoetermeerse collega Edo Haan naar Utrecht gereden om met ca. 30 andere PvdA wethouders en vertegenwoordigers van de Tweede Kamerfractie van de PvdA over de Wet Werken naar Vermogen van gedachten te wisselen. De komende week vinden over deze wet hoorzittingen plaats en de Tweede Kamerfractie wil uiteraard ook de meningen van de eigen wethouders uit het land horen. Het betekent wel een laat begin van het weekend. Om 20.00 uur thuisgekomen, tref ik een enorme stapel van 15 cm.aan dikke envelloppen aan met de stukken voor de collegevergadering van 13 maart. Het mooie weekendweer is dan ook helaas voor een deel aan mij voorbij gegaan.